Czwarty wieszcz. Taki tytuł tradycyjnie przypisuje się Stanisławowi Wyspiańskiemu. Jego krakowskimi śladami wyruszyli 6 października uczniowie klasy IVA i IVC pod opieką p. prof. Barbary Rabajczyk, p. prof. Marty Piotrowskiej oraz p. prof. Marii Szarek.
Wspólne zwiedzanie rozpoczęło się od wizyty w miejscu szczególnym – chacie bronowickiej, zwanej Rydlówką od nazwiska jej drugiego właściciela. To właśnie tutaj, przed 126 laty, odbyło się wesele Lucjana Rydla z Jadwigą Mikołajczykówną, które stało się inspiracją dla najsłynniejszego dramatu Stanisława Wyspiańskiego – „Wesela”. Uwagę przykuwało nie tylko malownicze położenie obiektu, ale przede wszystkim fakt, że zachowano w nim wygląd izb opisanych w utworze. Wielu uczniów zaintrygował również fakt, że część dworku do dziś pozostaje własnością rodziny Rydlów. W Rydlówce zgromadzono liczne pamiątki, stroje oraz fotografie związane z bohaterami „Wesela”. Po zwiedzaniu na uczestników czekały warsztaty, podczas których utrwalali i pogłębiali wiedzę zdobytą na lekcjach.
Kolejnym punktem na mapie wycieczki była bazylika oo. franciszkanów, w której Wyspiański wykonał wspaniałe polichromie oraz witraże, w tym jeden z najbardziej znanych, „Bóg Ojciec – Stań się!” Na uwagę zasługiwały również stacje Drogi Krzyżowej autorstwa przyjaciela artysty – Józefa Mehoffera. Następnie uczniowie udali się pod bazylikę Mariacką, gdzie, zgodnie z krakowskim zwyczajem, wysłuchali hejnału. Nie był to jednak jedyny powód obecności w tym miejscu. W kościele Mariackim odbył się ślub Lucjana Rydla z Jadwigą Mikołajczykówną. Właśnie ta uroczystość stała się jednym z najważniejszych wydarzeń związanych z historią „Wesela”. W pobliżu bazyliki miał również swoje mieszkanie Stanisław Wyspiański i to właśnie w nim pracował nad dramatem. Artysta był także związany z samym kościołem – pomagał Janowi Matejce podczas prac związanych z jego renowacją.
Potem przyszła pora na Sukiennice. W murach renesansowego budynku mieści się Galeria Sztuki Polskiej XIX wieku. Podziw wzbudzały liczne dzieła twórców takich jak Jan Matejko, Henryk Siemiradzki, Marcello Bacciarelli. Było to nie tylko spotkanie z pięknem sztuki, lecz także możliwość bezpośredniego kontaktu z oryginalnymi dziełami poznanymi wcześniej podczas lekcji języka polskiego. Z kolei spacer ulicą Floriańską doprowadził uczestników pod słynną Jamę Michalika – miejsce spotkań krakowskiej bohemy artystycznej, w której gronie bywał również Stanisław Wyspiański. Ostatnim punktem wycieczki był Teatr im. Juliusza Słowackiego, na którego deskach w 1901 roku po raz pierwszy wystawiono „Wesele”. Wizyta w tym miejscu stanowiła symboliczne zwieńczenie podróży śladami Stanisława Wyspiańskiego i pozwoliła uczniom jeszcze lepiej zrozumieć dzieło, którego ślady odnajdywali podczas całej wycieczki.
Wyjazd był nie tylko okazją do pogłębienia wiedzy o Stanisławie Wyspiańskim i jego twórczości, lecz także niezwykłą lekcją historii, sztuki i kultury Krakowa. Spotkanie z miejscami, dziełami i wydarzeniami, które wcześniej znane były uczniom przede wszystkim z kart podręczników, pozwoliło spojrzeć na twórczość artystów z zupełnie nowej perspektywy.
Filip Wyspiański IIIA
